اداب و رسوم عزاداری

درگذشته کوگیر, اگر کسی فوت میکرد ، هم محلی ها همانند صاحب عزا دست به دست هم داده  وبا هم دلی کردن مراسم عزاداری را به جا می اوردند.

مردها هم مانند زنان دل سوخته و عزا دار می شدند و زنان با سر و صورت کندن و مو کندن و یقه پاره کردن عزا داری میکردند.

 تخمه های(گروه ها) هم محلی با جمع اوری گوشت و روغن و برنج و.... به خانواده عزادار کمک میکردند و غذا می پختند و به خانواده عزادار جهت پذیرایی از مهمانان کمک میکردند.

بعد از مراسم غسل و تدفین که در حیاط متوفی انجام میشد مراسم سوم و هفتم نیز در خانه عزادار برگزار میشد.

 بعد ازمراسم هفتم صاحب عزا را که تا هفت روز نبایست حمام میرفت را به حمام میبردند و دلاک اورده و سر و صورتشان را اصلاح میکردند.

 در طول سال به احترام صاحب عزا از سفید کردن خانه ها و خانه تکانی و  روشن کردن رادیو و حتی در این اواخر یعنی دهه ی 60 از روشن کردن تلویزیون نیز امتناع میکردند.

یه هنگام فرا رسیدن نوروز و ایام خانه تکانی اول خانه ی صاحب عزا را تمیز یا به اصطلاح خانه تکانی میکردند و اگر کسی در طول سال عروسی داشت اول ساز و دهل عروسی را به در خانه صاحب عزا میبردند و نزدیک به 5 الی10 دقیقه ساز عروسی نواخته میشد و صاحب عزا به عنوان رضایت انعام و شاباش سازچی رو داده و بعد به در خانه داماد میرفتند و جشن عروسی رسما شروع میشد.

تا سالهای میانی دهه ی هشتاد پنجشبه شبها خانواده عزادار ,شام درست کرده و جهت خیرات اکثر اهالی محل رو دعوت کرده و از مهمانان پذیرایی دعوت به عمل می امد.که این رسم  توسط اهالی کوگیر برداشته شد.

لازم به ذکر است تا قبل از دهه ی شصت مردم کوگیر مردگان خود را در قبرستان لروند و از اوایل دهه ی شصت تا سال92 در ارامستان امامزاده حمزه لوشان و از سال92به بعد به همت و تلاش های مضاعف اقا صمد کوگیر چگینی در ارامستان جدید الاحداث کوگیر دفن میکنند.و اولین قبر متوفی قبرستان کوگیر مرحوم اصلان کوگیر چگینی ابوی صمد کوگیر چگینی میباشد.

(خداوند تمام رفتگان رو ببخشه و بیامرزه)

نویسند

ه:مجید کوگیر چگینی